Onze maatschappij is niet denkbaar zonder een goede energievoorziening, maar kunnen we de levering van energie eigenlijk nog wel garanderen? Is het niet nodig dat we snel overschakelen op kernenergie? Nederland is voor haar energieopwekking momenteel in aanzienlijke mate afhankelijk van aardgas. Bijna de helft van onze energie worden opgewekt met aardgas, terwijl aardgas nou net een grondstof is waarvan de leveringszekerheid de komende jaren achteruit zal gaan. Op dit moment is Nederland al netto-importeur van aardgas en over ongeveer 20 jaar is onze gasbel grotendeels opgebruikt. Daarna zijn we volledig overgeleverd aan buitenlandse leveranciers en de grootste daarvan is Rusland. De afgelopen tijd hebben we gezien wat hiervan de risico’s zijn. Rusland is een land dat heeft laten zien dat ze niet terugschrikt om aardgas in te zetten als een politiek middel. Het stopzetten van aardgasleveranties aan de Oekraïne, Georgië en Wit-Rusland is veelzeggend en dus moeten we zorgen dat we voor onze energievoorziening niet al te afhankelijk van Rusland worden. Als we minder aardgas willen gebruiken, zullen er natuurlijk wel alternatieven moeten komen. De drie beschikbare alternatieven zijn duurzame energie, steenkool en kernenergie. Duurzame energievormen zoals kernfusie, zonne-energie, biomassa en windenergie zijn de oplossingen voor de langere termijn. Helaas zijn ze dat nu nog niet. Kernfusie is waarschijnlijk de meest veelbelovende duurzame energievorm, maar de ontwikkeling staat pas in de kinderschoenen. Er wordt nu een experimentele fusiereactor gebouwd in Zuid-Frankrijk, maar het zal nog decennia duren voordat kernfusie een rendabele energievorm zal zijn. Zonne-energie is ook veelbelovend, want de hoeveelheid energie die de zon afgeeft is enorm. Het is echter nog niet mogelijk om zonne-energie op grote schaal rendabel te exploiteren. Als we nu heel Nederland met zonnepanelen zouden bedekken, dan zouden we nog niet eens 25 % van Nederland van energie kunnen voorzien. Biomassa kan op dit moment al wel op redelijke schaal worden toegepast, maar daarbij geldt weer het nadeel dat we op grote schaal koolzaad en andere planten zullen moeten verbouwen om de centrales van voldoende aanvoer te voorzien. Waar koolzaad wordt verbouwd, kunnen we echter geen natuurgebied behouden of voedsel verbouwen. De toepassing van biomassa is dus redelijk beperkt. Ook windenergie is slechts een deeloplossing. Als het niet waait wordt er geen energie opgewekt en daarom zullen we naast windenergie altijd andere energievormen beschikbaar moeten hebben. We zullen dus voor de korte en middellange termijn andere oplossingen voor ons energieprobleem moeten verzinnen. Als we de beschikbaarheid van energie in de toekomst willen garanderen, dan zullen we moeten overschakelen op steenkool en/of kernenergie. Steenkool is de enige fossiele brandstof waarvan nog een ruime voorraad beschikbaar is. De komende 150 jaar is er nog voldoende steenkool. Vanuit oogpunt van beschikbaarheid van energie is het dus verstandig om te investeren in steenkoolcentrales. Met name de nieuwe generatie centrales, die steenkool en biomassa combineren, hebben een hoog rendement en tegelijkertijd een relatief lage CO2 uitstoot. Daarnaast kunnen nieuwe ontwikkelingen als CO2 opslag er voor zorgen dat steenkoolcentrales in de toekomst nog milieuvriendelijker worden. Nadeel is echter dat deze techniek nu nog niet grootschalig beschikbaar is en het is de vraag of dat überhaupt zal gebeuren . Daarom is kernenergie momenteel het enige reële alternatief. Alleen kernenergie dringt de uitstoot van CO2 daadwerkelijk terug en garandeert tegelijkertijd de beschikbaarheid van energie. Kernenergie heeft een afvalprobleem, dat valt niet te ontkennen. Het is echter vreemd dat we momenteel de ondergrondse opslag van het schadelijke CO2 aan het onderzoeken zijn en tegelijkertijd kernafval blijven afwijzen vanwege het afvalprobleem. Als we schadelijk afval zoals CO2 in de aardbodem willen opslaan, dan moeten we ook de ondergrondse opslag van kernafval als een serieuze optie beschouwen. Kernenergie is op dit moment de enig reëel beschikbare oplossing, of we het nu leuk vinden of niet. Helaas is ook de voorraad uranium niet oneindig, we kunnen er ruim 100 jaar mee vooruit. Dat betekent dat kernenergie slechts een oplossing voor de korte en middellange termijn is. Op de lange termijn komen we toch weer uit bij de duurzame energievormen. Het is daarom van het grootste belang dat er de komende jaren fors geïnvesteerd wordt in technologische ontwikkeling van duurzame energievormen. Daarbij dient het primair te gaan om innovatiesubsidies en niet om gebruikssubsidies. We moeten stimuleren dat de technologische ontwikkeling telkens weer een stapje verder gaat. Gebruikssubsidies op bestaande technologieën werken alleen maar vertragend. Je moet als overheid bijvoorbeeld subsidie verstrekken voor de ontwikkeling van geo-thermische energie en niet oneindig doorgaan met het subsidiëren van het bouwen van windmolens. In Nederland hebben we dat de afgelopen jaren wel gedaan en daarom is het belangrijk dat we ook die omslag maken. Alleen op die manier zullen we er in slagen om van duurzame energie ook een echt alternatief te maken. Alleen op die manier zorgen we er voor dat we ook op de lange termijn de leveringszekerheid van energie kunnen garanderen.
|
